Hugsar du då du var liten, då foreldra dine drog deg med i kyrkja fordi dei ville gjera foreldra sine stolte som ville gjere foreldra sine stolte som ville..? Etter ei stund klarte du ikkje sitje i ro lenger, så dei gav deg noko for å halde deg opptatt, og stille. Eller kanskje du var med då dei eldre syskna dine, eller nokon kjente, skulle opptre og sjølv om du likte musikk, vart det skrekkeleg keisamt med all den hornblåsinga. Eller kanskje du var med på teater. Ærleg talt, sitje i ro i fleire timar utan noko som helst å gjere på, utanom å sjå rett fram? Så foreldra dine gav deg ei eske med rosiner. Sun Maid Natural California Raisins.
Eg har alltid likt rosiner, eg la dei oppi skuffene i Duplokjøkenet i lag med risnøtter og syntest det var eit komplett måltid. Litt surt/søtt og litt mildt. Knasete risnøtter og mjuke, småseige rosiner. Eg er så heldig at eg er tante til verdas skjønnaste jente, og det var sist gong då ho var på besøk med foreldra på slep, at eg fekk sjå dei nusselege rosineskene igjen. Og her kjem spørsmålet (etter litt meir forklaring og lange setningar): då eg opna ei eske for nokre dagar sidan, såg eg at det var skrive noko på den tappen som ein stikk nedi eska, på lokket, altså. Nokre koselege inskripsjonar til glede og inspirasjon. Er dette noko nytt, eller har det alltid vore slik? Eg hugsar ingen ord på dei gamle rosineskelokka. Det var uansett så fabelaktig og fortryllande at eg vil dele nokre av dei med dykk. Og de må unnskylde mobilbileta, eg gadd ikkje gå og hente 400Den...:
